สำหรับวรรณกรรมเยาวชนของห้องสมุด This s A BooK ของเราดีตามรูปนี้เลยนะคะ แต่ยังมีอีกค่ะ แต่ยังทำไม่เสร็จ เมื่อยตัวไปหมดแล้วค่ะตอนนี้
แฮรี่ พอตเตอร์ เรามีครบทุกเล่มค่ะ
edit @ 17 Aug 2009 19:28:16 by ThisIsABook
edit @ 17 Aug 2009 19:55:31 by ThisIsABook
edit @ 18 Aug 2009 17:00:36 by ThisIsABook
Walking Library
ห้องสมุดเคลื่อนที่
ตอนนี้เรามีห้องสมุดเคลื่อนที่แล้วนะคะ
สงสัยซิคะ ว่าเราจะทำอย่างไร
เราไม่ได้ทำอะไรหรอกค่ะ เด็กน่ะเริ่มก่อน
ก็กลุ่มน้องดรีมไงคะ
สมาชิกประจำของห้องสมุด
เด่วนี้พัฒนาค่ะ ยืมไปอ่านข้างนอก
แล้วรู้มั๊ยคะว่า เด็กๆ เอาไปอ่านที่ไหนกัน
ก็โต๊ะวางของในตลาดน่ะค่ะ
ที่เอามาวางและต่อกัน 3 ชั้น
เด็กๆ ก็ปีนขึ้นไปนั่งอ่านกันบนนั้นค่ะ
เลยทำให้ข้าพเจ้าคิดได้ว่า
น่าจะมีกระเป็าเล็กๆ ซักอันใส่หนังสือไว้ให้เด็กๆ ได้อ่านกันในตลาด
เพราะตามง่ายค่ะ
อีกอย่าง เด็กกลุ่มนี้ความรับผิดชอบใช้ได้ค่ะ
เอาไป ก็เอามาคืน สภาพหนังสือกลับมาโอ ค่ะ
edit @ 17 Aug 2009 18:58:13 by ThisIsABook
edit @ 18 Aug 2009 20:31:36 by ThisIsABook
วันและเวลาเปิด – ปิด ของห้องสมุด ตามนี้เลยค่ะ
จันทร์ – ศุกร์ ตั้งแต่เวลา 18.00 น. – 21.00 น.
เสาร์ – อาทิตย์ ตั้งแต่เวลา 13.00 น. – 21.00 น.
วันหยุดนักขัตฤกษ์ บางวันอาจหยุด บางวันไม่หยุด จะแปะบอกล่วงหน้าค่ะ แต่ถ้าวันไหนมาแล้วห้องสมุดยังไม่เปิด โทรตามได้เลยนะคะ เนื่องจาก เอ่ออ..... คือว่าบางทีอาจ อาจไปทำธุระต่างจังหวัดแล้วยังไม่กลับ (ยังไม่ตื่น นอนอยู่ที่ห้องสมุดนั่นแหละ) หรือไม่ก็อืมมม..... แม่ใช้ให้ซื้อกล้วยทอดหน้าวัดใน (ไปซื้อของตลาดนัดวันเสาร์เพลิน) โทรจิกเลยค่ะ 2 คนนี้เลย
พี่นา : 08-6448-7250
พี่เอ๋ : 08-3620-6501
สำหรับท่านใดที่ต้องการติดต่อกับทางห้องสมุดเรามีอีกช่องทางหนึ่งคือ อีแมว (อีเมล์) นะคะ
จะบอกว่า 2 อันนี้ยกเลิกแล้วค่ะ ตอนนี้ใช้อันนี้แล้ว
thisisabook2009@windowslive.com
สำหรับหลักฐานที่ใช้ในการสมัครสมาชิกนั้น เราไม่เรื่องมากเพราะขี้เกียจเอาเรื่องเข้าตัวมากนั่นเอง
1. กรอกใบสมัครของเรา (แสดงบัตรเพื่อนำมาระบุเลขบัตรประชาชนหรือบัตรนักศึกษาด้วยนะคะ)
2. จ่ายตังค์ค่าบำรุง (มาซะดีๆ)
a. ผู้ใหญ่ อายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป จำนวน 80 บาท/ปี
b. เด็ก เยาวชน อายุต่ำกว่า 18 ปี จำนวน 50 บาท/ปี
c. ยืมได้ไม่เกินครั้งละ 5 เล่ม/ครั้ง นะคะ
d. ระยะเวลาในการยืมแต่ละครั้ง 5 วัน ค่ะ
การคิดค่าปรับ
ค่าปรับคืนช้า คิด 5 บาท/เล่ม/วัน ตามนี้เลยนะคะ ย้ำ ตามนี้เด๊ะค่ะ
edit @ 17 Aug 2009 00:52:39 by ThisIsABook
edit @ 17 Aug 2009 01:00:02 by ThisIsABook
edit @ 18 Aug 2009 20:23:08 by ThisIsABook
edit @ 18 Aug 2009 20:38:13 by ThisIsABook
พิเศษ สำหรับสมาชิกทุกท่าน
ทุกวันเสาร์สุดท้ายของปลายเดือนเราจะจับสลากมอบของรางวัลเพียง 1 ชิ้นเท่านั้น โดยเราไม่สนใจหรอกนะคะว่าใครจะโชคดีจับได้ซ้ำกันในแต่ละเดือน แล้วแต่ดวงใครดวงมันค่ะ สำหรับหน้าตาของขวัญเราจะเอาลงในเว็ปบล็อกของเราที่นี่นะคะ อีกทางหนึ่งคือเราจะส่งข่าวคราวให้ทางอีเมล์ของสมาชิกทุกท่านค่ะ และถ้ามาห้องสมุดก็มาดูของจริงกันเลยค่ะ ในตู้กระจกติดผนังนั่นแหละค่ะ
ข่าวประชาสัมพันธ์ของห้องสมุดเพิ่มเติมค่ะ
· ท่านใดจะบริจาคหนังสือเข้าห้องสมุด ก็จะเป็นความกรุณาอย่างยิ่งค่ะ โทรศัพท์มาบอกกันเลยนะคะ
· สำหรับท่านที่มีหนังสือเยอะอ่านจนเบื่อแล้ว ยังไม่สะดวกจะบริจาค จะฝากเราขายก็ได้ค่ะ (เผลอๆ ข้าพเจ้าถูกใจก็จะซื้อไว้เองค่ะ)
edit @ 17 Aug 2009 00:38:46 by ThisIsABook
สุดท้ายนี้ข้าพเจ้าขอขอบคุณ ผู้อยู่เบื้องหลังค่ะ
· พ่อ แม่ พี่น้อง และแฟนคลับ ที่ให้กำลังใจ และตามงานทำให้ข้าพเจ้ากลัวจนตัวสั่น อดหลับอดนอนจนน้ำหนักลด ตาโหล และสมองเบลอ
· เอ๋ ... ที่คอยช่วยด่า อื้อ ไม่ใช่ ช่วยเกือบจะทุกอย่างทุกขั้นตอน (ไม่รู้ซักเรื่องจะได้มั๊ย)
· น้องครีม ... ช่วยจัดหนังสือนิยายของสำนักพิมพ์แจ่มใส (เท่านั้น) เรียงไว้ในชั้น (แล้วน้านาก็เอามันลงมา 555) และการออกแบบบัตรสมาชิกของตัวเอง (ใครให้หนูเอาหน้าลิงไปแปะไว้ในบัตรอะ 555+++)
· เฟิร์น ... อุตส่าห์พาส้มมายืมหนังสือที่ร้าน และตัวเองก็สมัครสมาชิกเป็นคนแรกๆ เลย (ส้มมม...ถ้าเฟิร์นไม่ชวนมานี่ จะมาเองไม่ได้รึไง ตั้งใจจะมามั๊ยเนี่ย)
· พี่หวัน .... ที่บริจาคนิยายมาให้ตั้งหลายเล่ม ความจริงที่บ้านก็ยังอีกเยอะไม่ใช่เหรอ ระวังเน่าคาตู้นะ จะหาว่าไม่เตือน
· ลูกแมว .... ขอบใจมากที่ยังไม่เคยมาหากันเลยยยยยยเนี่ย จำไว้
· น้องเกมส์ และน้องสาวชื่อแก่น ... ที่มาคุยเป็นเพื่อนเสมอ และมาเฝ้าร้านให้ วันหลังไม่ต้องนั่งอ่านนิยายแล้วร้องไห้ให้ลูกค้าเห็นนะ อายเค้า อีกอย่างนึงน้ำตาจะท่วมห้อง
· ขอบใจน้องนก น้องแจ๊ค น้องสรร หน.ของน้องๆ และพี่ที่ขับรถของบริษัทขายเครื่องใช้ไฟฟ้าที่อยู่ห้อง 214/2 ที่น่ารักทุกคน ตอนนี้กระจัดกระจายกันไปแล้ว จะได้มีโอกาสอ่านรึหป่าวไม่รู้ค่ะ ขอบคุณนะคะน้องนกที่ช่วยถักโครเชต์ผ้าปูโต๊ะลายกุหลายสีเขียวให้พี่ (ยังคงปูอยู่ที่โต๊ะหน้าร้าน)
· ขอบใจน้องแม็ค คุณครูสอนพิเศษภาษาไทยและอังกฤษในตลาดใหม่ค่ะ .... ขอบใจสำหรับอาหารอาหร่อยๆ ที่นำมาแบ่งปันแด่พี่ผู้ยากไร้
· ขอบใจน้องพลพล เด็กแม่ฮ่องสอน .... พี่ขอบใจที่น้องพลพาหนังสือธรรมะของพี่ไปท่องเที่ยวกะเค้าบ้าง แต่ช่วยระวังหนังสือธรรมะพี่เมาเบียร์เด้อ
· น้องปลื้ม ... พี่ขอบใจน้องมากที่บางวันช่วยเฝ้าร้านให้บ่อยๆ พี่ลืมบอกน้องไปว่า เรามีหนังสืออย่างอื่นให้อ่านด้วยนะนอกจากหนังสือการ์ตูนน่ะ (กลัวไม่เห็น) แต่ตอนนี้ตั้งใจเรียนไปก่อนก็ดี
· ขอบใจน้องเจี๊ยบ น้องสาววันชนา ... ที่ให้ความหวังกะพี่ว่าจะชวนเพื่อนๆ มาสมัครสมาชิก ชวนมายังอะ พี่ไม่เห็นเลยอะ
· หนูชื่ออะไรนะคะที่ยืมกระต่ายน้อยปีเตอร์ไปน่ะค่ะ (หนังสือหน้าปกกระต่ายเล่มเล็กๆ เป็นภาษาไทยปนอังกฤษใครเห็นเอามันกลับมาด้วยค่ะ) หนูเอามาคืนป้าด้วยนะคะ ถ้าหากหนังสือมันสียชีวิตไปแล้ว หรือหนีออกจากบ้านหนูไป หนูเอาหนังสืออะไรมาแลกก็ได้จ้า
· เพื่อนขวัญ เจ้าของร้านบ้านการ์ตูน แถวๆ TOP MART บ้านเรา... ขอบคุณมากที่ให้คำแนะนำดีๆ ในการเปิดร้าน ช่วงหลังไม่ได้ไปหาเลย ยุ่งจริงๆ เลย ตอนนี้ยังมึนหัวตึ๊บๆ อยู่เลย (โรคข้อ(อ้าง) กำเริบ)
· ขอบใจ น้องเอก เด็กพืช ... ที่มายืมหนังสือบ่อยๆ คราวนี้พี่เปิดเป็นห้องสมุดให้ยืมได้ไม่เกิน 5 เล่ม นะคะ ต้องขอโทษด้วยเพราะปกติน้องยืมทีครั้งละ 10 เล่มเลย ก็หนังสือพี่น้อยกลัวไม่พอให้คนอื่นยืมน่ะค่ะ
· ขอบคุณพี่ดอกรัก ที่ติดต่อเรื่องห้องพักดีๆ ห้องนี้ให้ค่ะ หนูนอนหลับฝันดีทุกคืน แถมบางคืนยังได้ฟังเพลงเพราะๆ จากน้องข้างห้องอีกค่ะ
· ขอบใจลูกชายพี่ดอกรัก .... ที่ช่วยแนะนำว่าจะเปิดขายอะไรดีในตอนแรก สุดท้ายน้าคงไม่พ้นเปิดเกี่ยวกับหนังสือ ถ้าว่างมากกว่านี้จะเอาขนมหรือของอื่นๆ มาขายด้วยอย่างน้องว่านะคะ
· ขอบใจน้องห้องข้างๆ ( บ้านเลขที่ 214) ที่ให้ยืมที่ชาร์ตแบต ถ้าวันนั้นไม่ได้ที่ชาร์ตแบตน้อง คนส่งหนังสือคงมาร้านไม่ถูกค่ะ
· ขอบคุณ อบต.น้อย และเพื่อนๆ ที่มาด้วยกันค่ะ ขอบคุณสำหรับหนังสือที่ให้หนูมา และเงินค่าเช่าที่ให้เกินทุกครั้ง หลังเปิดเป็นห้องสมุดแล้วถ้าจะจ่ายเงินเป็นค่าเช่าเหมือนเดิมหนูก็ไม่ว่าอะไรนะคะ
· ขอบใจเพื่อนเล็ก เพื่อนตั้งแต่เรียน ฉ.ส. มันเปิดร้านขายยาอัมรินทร์ อยู่ฝั่งตรงข้ามท็อปแลนด์อาเขต ติดกับร้านขายรองเท้าชายหญิง ถัดจากร้านฮะหลีฮวด ซึ่งอยู่ติดกับร้านฟาติมาอีกที (นึกออกหป่าว) ขอบใจเพื่อนมากที่เอาหนังสือเยอะแยะมาให้น่ะ มีอีกก็อย่าลืมนึกถึงกันนะ
· ขอบคุณลุงติ๋มค่ะ .... ที่ช่วยอำนวยความสะดวกในการเช่าห้องนี้ และคำแนะนำการเปิดร้านดีๆ ค่ะ
· ขอบใจน้องเจ้นค่ะ ที่จะช่วยหาห้องที่ใกล้ถนนให้ แต่พี่ขี้เกียจย้ายแล้วค่ะ อีกอย่างพี่ชอบห้องนี้แล้วค่ะ
· ขอบใจเพื่อนก้อย ... ที่ ที่ ช่วยไรเราบ้างนะ อ่อ ที่บริจาคหนังสือ และคุยเป็นเพื่อนกันทำให้ชีวิตมีความสุข เอออ ... แกช่วยชั้นขนหนังสือบ้านเล็กมาให้ด้วย ขอบใจมากเพื่อน วันหลังมาร้านซื้อกาแฟมาฝากบ้างดิ ง่วงแล้วๆ
· ขอบใจน้องสุ .... ขอบใจนะที่คอยซื้อของมาให้ พิซซ่าด้วยอะ และหนังสือท่องเที่ยวที่อยู่ กทม. เอามาให้ยังเร็วๆ ดี่ อยากได้อะ
· ขอบคุณแม่น้องดรีมค่ะ .... ที่พี่มีน้องดรีมมาให้วิ่งเล่น เดินเล่นในร้าน น้องดรีมน่ารักดีค่ะ ซนตามภาษาเด็ก และเพราะเป็นเด็กจึงเป็นการสร้างบรรยากาศร้านให้ตลกกับความไร้เดียงสาค่ะ ไม่ต้องห้ามน้องให้มาร้านหรอกค่ะ มาแหละดีแล้ว (ตอนนี้น้องเค้าสนุกกับการเอา “ม่อน” มาวางเรียงกันค่ะ
· สุดท้าย ขอบคุณสมาชิกท่านอื่นๆ ด้วยค่ะ ที่มายืมหนังสือที่ร้าน
· อ่อ น้องมิลล์ น้าขอโทษ น้ามันแย่ที่แพ้ ป.4 เอ๊ย ... คือน้าจำหลานตัวเองไม่ได้ แย่จริงๆ _ _”
edit @ 17 Aug 2009 02:00:32 by ThisIsABook
เรื่องเล่า ชาว ดิส อีส อะ บุ๊ค
เขียนโดย นานา
ณ ตลาดใหม่ของตำบลบ้านกร่าง (ฝั่งเดียวกับ ธกส. เก่า) ในห้องเช่าบ้านเลขที่ 214/1 ที่ติดตั้งด้วยกระจกใสบานเลื่อน ภายในห้องเช่าเต็มไปด้วยหนังสือ (ลามก อะ ไม่ช่าย) ใครผ่านไปผ่านมาก็ต้องนึกเอาเองว่า เจ้าของห้องมันบ้าหนังสือ หรือว่า.....จะเปิดร้านเช่าหนังสือกันนะ (รู้ความคิดชาวบ้านเค้าอีกนะ)
และแล้ววันหนึ่ง เด็กหญิง 2 คน ปั่นจักรยานซ้อนท้ายกันมาจอดหน้าห้องแล้วถามข้าพเจ้าว่า
“ พี่ๆ พี่เปิดให้เช่าหป่าวอะ”
“ อาววว คิดว่าพี่ซื้อมาอ่านเล่นเยอะขนาดนี้เลยรึไงหนู” คิดค่ะ แค่คิด แล้วข้าพเจ้าก็ตอบไปว่า
“ จ้า หนูอยากจะอ่านรึหป่าว เอาไปอ่านก่อนได้เลยนะ เข้ามาเลือกข้างในเลย ” 555++ ดิฉันรักเด็กค่ะ
เด็กๆ แสดงออกถึงความดีใจ พอได้เห็นหนังสือที่มีหลากหลายประเภท ก็บอกว่า
“ โห หนังสือเยอะแยะเลย เนี่ย แบบนี้พี่สาวหนูชอบอ่าน” ไม่ได้โม้เพื่อจะโฆษณาร้านหนังสือนะ มีจริงๆ ค่ะ หนังสือนิยายของแจ่มใสก็มีค่ะ ไม่เชื่อมาดูดี่
เมื่อเด็กหญิงทั้งสองเลือกหนังสือได้แล้วก็ถามข้าพเจ้าว่า
“ พี่คิดเท่าไหร่อะ”
“ โอ แม่เจ้า ไม่ทันตั้งตัว คิดราคากับเด็กๆ เท่าไหร่ดีเนี่ย ร้านก็ยังจัดไม่เสร็จ หนังสือก็เพิ่งลง มีเรื่องไรบ้าง หรือมีกี่เล่มชั้นก็ยังไม่รู้เลย” ข้าพเจ้าคิดแค่เสี้ยว 5 วินาที แล้วบอกเด็กๆ ไปว่า
“ เอาไปเล่มละบาทก่อนแล้วกันนะ เพราะจริงๆแล้วตอนนี้ยังไม่เปิดให้เช่าเลย แต่เห็นว่าอยากอ่าน ก็เอาเท่านี้ไปก่อนแล้วกัน พออ่านจบเมื่อไหร่ หนูอย่าลืมเอามาคืนนะ” นั่นไง วิญญาณนางสาวไทย รัก และเอ็นดูเด็กเข้าสิง เอาแล้วมั๊ยละ แม่รู้ด่าข้าพเจ้าแน่ๆ เจ๊งแน่ๆ งานนี้ 555+++
และนี่คือที่มาที่ไปของการคิดค่าเช่าหนังสือช่วงที่ข้าพเจ้ายังจัดเตรียมอะไรต่อมิอะไรตั้งมากมายยังไม่เสร็จ
“ พี่คิดเท่าไหร่ครับ” น้องเอก เด็กพืชถาม
“ เล่มละบาทพอ”
“ จริงอะ”
“จีงงงงงง”
นี่ก็เป็นเรื่องที่ลูกค้าจะแปลกใจกับราคาเช่าเพียง 1 บาท เท่านั้น แถมบางครั้งถ้าลูกค้ามาแล้วร้านไม่เปิด คือว่าอารมณ์ขี้เกียจมาจัดร้าน หรือข้ออ้างอะไรก็แล้วแต่หละนะ พอข้าพเจ้าเปิดร้านน้องเอกมาก็บอกว่า
“เมื่อวานเอกมาร้านไม่เปิดเลยฮะ”
พอน้องเอกเลือกหนังสือได้แล้วก็เอามาวางแล้วถามว่า
“ เท่าไหร่ครับพี่”
“ เอาไปอ่านเลยไป ไม่คิดตังค์ ”
“ จริงอะ”
“ จีงงงงงงง....” บุญของน้องเอกจริงๆ มาเจอคนติ๊งต๊องอย่างข้าพเจ้า แม่รู้ด่าอีกแน่ๆ _ _’’ แต่เรื่องไรจะบอก ใครอ่านไปรู้จักแม่พี่ อย่าไปบอกนะ
2 เดือนผ่านไป คนแถวๆ ตลาดก็คง งงๆ ว่าเตรียมร้านอะไรกันนักหนา เดี๋ยวย้ายตู้โน้นมาตรงนี้ เดี๋ยวทาสีผนังใหม่อีก พอรุ่งขึ้น เฮ้ยยยย.... ยัยเจ้าของห้องมันโละหนังสือออกจากตู้อีกแล้วอะ
ข้าพเจ้าต้องขอโทษทุกท่านที่ตั้งหน้าตั้งตารออ่านหนังสือทุกคน เนื่องจากการจัด ตกแต่งร้าน และการลงทะเบียนหนังสือยังไม่เป็นที่พอใจเป็นอย่างมาก อีกอย่างงานประจำช่วงนี้เยอะมากเลยค่ะ เลยทำให้เตรียมร้านไม่เสร็จซักที
คืนวันที่ 11 สิงหาคม 52 เวลา 23.oo น. ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังนั่งออกแบบป้ายหน้าร้าน ข้าพเจ้ามีสมาธิที่ดีมากค่ะ ใจไปนึกถึงเรื่องการคิดค่าเช่าหนังสือว่าจะเอาไงดี สุดท้ายสรุปได้ว่า ข้าพเจ้าอยากให้บ้านเกิดเมืองนอนของข้าพเจ้ามีแหล่งที่จะอ่านหนังสือดีๆ หรือเป็นแหล่งที่สามารถค้นคว้าหาความรู้ต่างๆเหมือนที่อื่นบ้าง
เนื่องจากแหล่งอ่านหนังสือของบ้านเรามีแต่ห้องสมุดของโรงเรียนที่เราไม่เคยได้เข้าไปอ่าน และร้านหนังสือที่มีไว้สำหรับขายเท่านั้น และร้านเช่าอีกเพียงไม่กี่ร้าน หลายๆ คนที่ชอบอ่านหนังสือ (นิยาย) ก็ต้องไปเช่าในราคาที่แพงของร้านในตัวเมือง
อีกอย่างนึงที่ช่วยข้าพเจ้าตัดสินใจในครั้งนี้ก็คือ ช่วงแรกที่คิดจะเปิดร้านเช่าหนังสือมีหลายๆ คนบอกว่า คนบ้านกร่างไม่ชอบอ่านหนังสือ และกลัวข้าพเจ้าจะมีรายได้ไม่ดีเหมือนทำอย่างอื่น แต่ในใจลึกๆ ของข้าพเจ้าคิดว่า คนบ้านเราไม่ชอบอ่านหนังสือหรือเพราะคนบ้านเรามีแหล่งให้อ่านหนังสือน้อยกันแน่นะ
“ เอาน่า ไหนๆ ก็ให้เช่าเล่มละบาทไปแล้วอะ เปิดร้านคราวนี้ขอทำอย่างที่เคยฝันเอาไว้ก็แล้วกัน เปิดเป็นห้องสมุด(เอกชน) ไปเลยดีกว่า ”
คำพิพากษาจากศาล ในใจของข้าพเจ้าได้ตัดสินใจไปแล้วค่ะ เป็นไงเป็นกัน เจ๊งก็เจ๊งซิคะ เมื่อก่อนเสียตังค์ซื้อสิ่งที่ไร้สาระมามาก ยังไม่เสียดายตังค์เลย แต่คราวนี้หลังจากที่ข้าพเจ้าได้สัมผัสกับการได้เปิดให้เช่าหนังสือแค่เพียง 2 เดือน แบบยังไม่เต็มที่กับมัน ข้าพเจ้าก็สนุกกับการได้แบ่งปันหนังสือให้คนอื่นได้อ่านไปซะแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งบรรยากาศของตลาดใหม่นี้ก็มีเสน่ห์มากๆ เลยค่ะ เช้าตรู่ก็ได้ยินเสียงประตูเปิดตั้งแต่ตี 5 กว่าๆ (บ้านใครยังไม่รู้เลย สงสัยจะเป็นบ้านตากะยาย) สายๆ ก็ทยอยกันเปิด ประตูเหล็กแบบเลื่อนขึ้นลงนะคะ เสียงไม่ใช่เบาๆ แล้วตามด้วยเสียงทีวี เสียงพูดคุย และเสียงรถราต่างๆ ข้าพเจ้าชอบฟังเสียงพวกนี้ พอฟังไปก็คิดว่าเป็นเสียงประตูของบ้านไหน บ้านใครเปิดทีวี รายการอะไร ฯลฯ
พอสายๆ ก็มีเสียงเด็กๆ วิ่งเล่นกัน และอีกหนึ่งเสียงที่ทุกคนที่อาศัยในตลาดใหม่จะคุ้นเคยกันมากที่สุด คือ ....... อยากจะเอาเป็นคำถามทายปัญหาเพื่อตอบชิงรางวัลของห้องสมุดเหลือเกินค่ะ แต่ข้าพเจ้าอยากเฉลยแล้วค่ะ ว่าเสียงนั้นคือ เสียงร้องไห้ของน้องดรีมค่ะ เด็กผู้หญิงอายุประมาณ 3 ขวบมั๊งคะ เป็นลูกสาวของร้านเสริมสวยในตลาดนี้แหละค่ะ ตัวป้อมๆ ตัดผมม้าสั้นเลยติ่งหูมานิดนึง น้องดรีมจะร้องทุกวันๆ ละหลายๆ ครั้ง ก็ไม่ได้นับหรอกค่ะ เอาเป็นว่าวันละหลายๆ ครั้งนั่นแหละ บางวันเด็กๆ จะวิ่งมาอ่านการ์ตูน “ม่อนๆ” ของน้องดรีม (โดเรม่อน) ตอนแรกข้าพเจ้าจะใส่เจ้าม่อนไว้ในกล่องเล็กๆ ให้เด็กๆ ได้อ่านกัน อ่านเสร็จก็ให้เอาเก็บไว้ในกล่อง หลังๆ หนังสือและของเริ่มเยอะขึ้นเลยต้องเอากล่องไปใส่อย่างอื่น จึงจำเป็นต้องย้าย “ม่อน” ไปไว้ในชั้นหนังสือโดยให้เป็นชั้นของ “ม่อน” โดยเฉพาะ เด็กๆ จะสนุกกับการเรียง “ม่อน” ไว้ในชั้นของตัวเอง (นอกจากม่อนแล้วยังมีกบตัวเขียวๆ ด้วยค่ะ เรียกไม่ถูกเดี๋ยวพรุ่งนี้จะลงไปดูในชั้นดีกว่าว่าเป็นการ์ตูนเรื่องอะไร...update ล่าสุด เมื่อคืนไปดูแล้วว่ากบตัวเขียวคือเรื่อง เคโรโระ นั่นเอง แล้วก็มีเรื่อง โปเกม่อนด้วยค่ะ)
บางวันเด็กๆ จะมายืมหนังสือไปอ่านที่บ้าน อยู่ ป.1 เองค่ะ เลยให้ไปอ่านฟรีๆ พอวันรุ่งขึ้นก็เอามาคืนด้วยตัวเอง ข้าพเจ้ารักความรับผิดชอบของเด็กคนนี้ค่ะ หนังสือไม่ยับด้วยนะคะ ข้าพเจ้าถามว่า
“ สนุกมั๊ย”
“ สนุกกกก แม่หนูอ่านให้ฟังงงง ตั้ง 2 รอบ”
ข้าพเจ้า มองหน้าเด็กไปด้วยระหว่างที่ตอบคำถาม คุณคิดว่าหน้าเด็กจะเป็นไงคะระหว่างที่ตอบประโยคนี้ขึ้นมา แค่ได้ยินแบบนี้และใบหน้าเด็กที่มีความสุขก็ทำให้ข้าพเจ้ามีความสุขไม่แพ้ เด็กคนนี้แล้วค่ะ คุณคิดว่าจะมีซักกี่ครอบครัวในตำบลของเราที่แม่อ่าน “ม่อน” ให้ลูกสาวฟังก่อนนอนน่ะค่ะ (ซึ้ง)
บางครั้งการให้บางสิ่งกับคนๆ หนึ่งไปโดยไม่หวังเงินทองก็คุ้มและทำให้เรามีความสุขไม่มากไปกว่าการที่เราถูกหวยเลยนะคะ (เปรียบเทียบไปงั้น เพราะตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยถูกหวยเลยค่ะ)
การเปิดเป็นห้องสมุดนั้นข้าพเจ้าต้องเสี่ยงกับรายรับที่จะน้อยลงมากกว่าที่จะเปิดเป็นร้านเช่าหนังสือ ข้าพเจ้าต้องอยู่รอด ปลอดภัยค่ะ และสำคัญเพื่อให้พ่อกับแม่และแฟนคลับสบายใจได้ว่าข้าพเจ้าจะมีรายรับเพื่อจ่ายค่าห้องเช่า ค่าน้ำ ค่าไฟ และค่าบริการอินเตอร์เน็ต รวมถึงรายจ่ายอื่นๆ อาทิ เช่น หนี้ค้างชำระ.... อะไรเทือกนี้ ข้าพเจ้าจึงจำเป็นต้องมีการเก็บค่าบำรุงรายปี และค่าปรับในการคืนหนังสือที่ล่าช้า ซึ่งใช้เกณฑ์ของห้องสมุดเทศบาลมาเทียบ แต่ข้าพเจ้าจะคิดในราคาที่น้อยกว่าเนื่องจากมีหนังสือน้อยกว่าและสถานที่ก็เล็กกว่ามากๆ
อ่านกันมาจนถึงขนาดนี้แล้ว รู้มั๊ยคะ ว่ายังมีอะไรที่ไม่ได้บอก
ชื่อของห้องสมุดค่ะ
ณ ห้องเช่าเลขที่ 214/1 มีชื่อว่า This s A BooK (ดิส อีส อะ บุ๊ค) ค่ะ
หลานคนหนึ่งอ่านว่า “ ดิส อีส เอ บุ๊ค”
“ ดีมากกกกก....”
ข้าพเจ้าไม่บอกนะคะว่าหลานคนนี้ชื่ออะไร แต่เป็นน้องสาวเกมส์ค่ะ อยู่ หมู่ 5 ไง ที่เป็นคู่แฝดกันน่ะค่ะ จำได้ยังคะ 555+++
This s A BooK
.
.
.
ที่มาที่ไปของชื่อ ไม่ต้องถามนะคะ ขี้เกียจอธิบาย
เอาเป็นว่า ชอบชื่อนี้ เลยเอามาตั้งเป็นชื่อห้องสมุดไงคะ
edit @ 17 Aug 2009 00:58:45 by ThisIsABook
